mwgamera has no life

Cardcaptor Sakura: The Movie

Wpis na 1. poziomie, wysłany 2006-11-13 00:00:00

Ostatnio przestałem widzieć cokolwiek złego lub dziwnego w oglądaniu shōjo anime przez nie–shōjo. W końcu co z tego, że jest kierowane do innej kategorii płciowo–wiekowej?…

Cardcaptor Sakura to klasyka podgatunku mahō shōjo. Przynajmniej ja tak to postrzegam. Jako, że seria TV jest bardzo długa: dłuższa (70 odcinków) od najdłuższej serii jaką w całości obejżałem (która miała 52 odcinki), więc postanowiłem sobie obejrzeć gekijouban (劇場版, czyli “the movie”).

Obejrzałem przedwczoraj. Pierwsze co mi się rzuciło to to, że nie ogląda się tego tak przyjemnie jak Nanohę (魔法少女リリカルなのは ― inne shōjo, które swego czasu obejrzałem). Spodziewałem się nieco czego innego. Gdzie się podziały 変身 (henshin) sequences? Ja chcę henshin! :P Poza tym, czy to miało być dla dzieci? Moją uwagę zwróciło to, że yuri relacja między Tomoyo a Sakurą, widoczna na różnych imageboardach i wszędzie tam gdzie można znaleźć napalonych fanów, wcale nie jest tak bardzo przesadzona. W istocie jest tylko nieco bardziej jednostronna… To brzmi co najmniej hmm…
Tomoyo filmując Sakurę: かわいいですね、さくらちゃん。

Do tego kreska jest słaba. Na ten przykład, Tomoyo wygląda po prostu kiepsko. No, przynajmniej mi się nie podoba, choć ogólnie taką starszą kreskę to nawet lubię.

Oglądając, nie mogłem oprzeć się porównywaniu tego ciągle do Nanohy. Niestety w tym porównaniu CCS wypada bardzo słabo. Nanoha ma IMO prawie wszystko lepiej: rysunek, design postaci, sposób przedstawienia historii, muzykę… No i Yūno w postaci fretki mnie tak nie drażnił jak Kero.

Ostatecznie ending był całkiem przyjemny, choć w żaden sposób nie był wyjątkowy, ani specjalnie godny uwagi…